6:1

Συνεργουντες δε και παρακαλουμεν μη εις κενον την χαριν του Θεου δεξασθαι υμας

And working together with him we entreat also that ye receive not the grace of God in vain

6:2

λεγει γαρ Καιρω δεκτω επηκουσα σου και εν ημερα σωτηριας εβοηθησα σοι Ιδου νυν καιρος ευπροσδεκτος ιδου νυν ημερα σωτηριας

(for he saith, At an acceptable time I hearkened unto thee, And in a day of salvation did I succor thee: behold, now is the acceptable time; behold, now is the day of salvation):

6:3

Μηδεμιαν εν μηδενι διδοντες προσκοπην ινα μη μωμηθη η διακονια

giving no occasion of stumbling in anything, that our ministration be not blamed;

6:4

αλλ εν παντι συνισταντες εαυτους ως Θεου διακονοι εν υπομονη πολλη εν θλιψεσιν εν αναγκαις εν στενοχωριαις

but in everything commending ourselves, as ministers of God, in much patience, in afflictions, in necessities, in distresses,

6:5

εν πληγαις εν φυλακαις εν ακαταστασιαις εν κοποις εν αγρυπνιαις εν νηστειαις

in stripes, in imprisonments, in tumults, in labors, in watchings, in fastings;

6:6

εν αγνοτητι εν γνωσει εν μακροθυμια εν χρηστοτητι εν Πνευματι Αγιω εν αγαπη ανυποκριτω

in pureness, in knowledge, in longsuffering, in kindness, in the Holy Spirit, in love unfeigned,

6:7

εν λογω αληθειας εν δυναμει Θεου δια των οπλων της δικαιοσυνης των δεξιων και αριστερων

in the word of truth, in the power of God; by the armor of righteousness on the right hand and on the left,

6:8

δια δοξης και ατιμιας δια δυσφημιας και ευφημιας ως πλανοι και αληθεις

by glory and dishonor, by evil report and good report; as deceivers, and yet true;

6:9

ως αγνοουμενοι και επιγινωσκομενοι ως αποθνησκοντες και ιδου ζωμεν ως παιδευομενοι και μη θανατουμενοι

as unknown, and yet well known; as dying, and behold, we live; as chastened, and not killed;

6:10

ως λυπουμενοι αει δε χαιροντες ως πτωχοι πολλους δε πλουτιζοντες ως μηδεν εχοντες και παντα κατεχοντες

as sorrowful, yet always rejoicing; as poor, yet making many rich; as having nothing, and yet possessing all things.

6:11

Το στομα ημων ανεωγεν προς υμας Κορινθιοι η καρδια ημων πεπλατυνται

Our mouth is open unto you, O Corinthians, our heart is enlarged.

6:12

ου στενοχωρεισθε εν ημιν στενοχωρεισθε δε εν τοις σπλαγχνοις υμων

Ye are not straitened in us, but ye are straitened in your own affections.

6:13

την δε αυτην αντιμισθιαν ως τεκνοις λεγω πλατυνθητε και υμεις

Now for a recompense in like kind (I speak as unto my children), be ye also enlarged.

6:14

Μη γινεσθε ετεροζυγουντες απιστοις τις γαρ μετοχη δικαιοσυνη και ανομια η τις κοινωνια φωτι προς σκοτος

Be not unequally yoked with unbelievers: for what fellowship have righteousness and iniquity? or what communion hath light with darkness?

¹

6:15

τις δε συμφωνησις Χριστου προς Βελιαρ η τις μερις πιστω μετα απιστου

And what concord hath Christ with Belial? or what portion hath a believer with an unbeliever?

6:16

τις δε συνκαταθεσις ναω Θεου μετα ειδωλων ημεις γαρ ναος Θεου εσμεν ζωντος καθως ειπεν ο Θεος οτι Ενοικησω εν αυτοις και εμπεριπατησω και εσομαι αυτων Θεος και αυτοι εσονται μου λαος

And what agreement hath a temple of God with idols? for we are a temple of the living God; even as God said, I will dwell in them, and walk in them; and I will be their God, and they shall be my people.

6:17

Διο εξελθατε εκ μεσου αυτων και αφορισθητε λεγει Κυριος και ακαθαρτου μη απτεσθε καγω εισδεξομαι υμας

Wherefore Come ye out from among them, and be ye separate, saith the Lord, And touch no unclean thing; And I will receive you,

6:18

Και Εσομαι υμιν εις Πατερα και υμεις εσεσθε μοι εις υιους και θυγατερας λεγει Κυριος Παντοκρατωρ

And will be to you a Father, And ye shall be to me sons and daughters, saith the Lord Almighty.